Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

Τα παράδοξα

Αν και το tango είναι συνώνυμο με την Αργεντινή αξίζει να επισημανθούν τα εξής:



O Carlos Gardel ο τροβαδούρος του tango, ο μύθος με τον οποίο ταυτίστηκε ο μέσος αργεντίνος, είχε Γαλλική καταγωγή.






Το Βandoneon,  ο ήχος του οποίου δίνει στο tango αυτό το ιδιαίτερο χρώμα, κατασκευάστηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία. Επινοήθηκε απο τον γερμανό Heinrich Band με σκοπό να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της εκκλησιαστικής μουσικής σε περιοχές που ήταν δύσκολο να μεταφερθεί εκκλησιαστικό όργανο.



Ο συνθέτης της Cumbarsita,  Gerardo Hernan Mattos Rodrigues,  ήταν Ουρουγουανός και είχε γράψει το τραγούδι αυτό το 1917, γιά εναν θίασο καρναβαλιού (comparsα) του Μοντεβιδέο.

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Alfosina y el mar -

Γράφτηκε από τους Ariel Ramirez (μουσική) και Felix Luna (στίχοι) για την Αργεντίνα ποιήτρια Alfosina Stornι, τα έργα της οποίας είναι γνωστά σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική και που τον Οκτώβριο του 1938 αποφάσισε να περπατήσει στη θάλασσα και να μην επιστρέψει.

Το έχουν τραγουδήσει πολλοί καλλιτέχνες όπως ο Alfredo Kraus, η Tania Libertad, η Ginamaría Hidalgo, ο Andrés Calamaro, ο Antonio Machín, ο Jose Carreras, o Placido Domingo,  η Cristina Branco, η Αλίκη Καγιαλόγλου. Πρώτη εκτέλεση από την Mercedes Sosa  . Εδώ απο τη Νανά Μούσχουρη.

Εύχομαι για μια tango εκδοχή...


 
Η Αλφοσίνα και η θάλασσα

Από τη μαλακή άμμο
Που γλείφει τη θάλασσα
Η μικρή της πατημασιά
Δεν επιστρέφει πια
Ένα μονοπάτι μόνο
Από θλίψη και σιωπή θα φτάσει
Μέχρι τα βαθιά νερά
Ένα μονοπάτι μόνο
Από βουβές θλίψεις θα φτάσει
Ως τον αφρό.

Ο Θεός ξέρει πόση στεναχώρια
Σε συντρόφεψε
Ποιοι παλιοί πόνοι
Κρύφτηκαν στη φωνή σου
Για να ξαπλώσεις
Νανουρισμένη απ' το τραγούδι
Από τα θαλασσινά κοχύλια
Το τραγούδι που τραγουδά
Στα σκούρα βάθη της θάλασσας
Το κοχύλι.

Πηγαίνεις Αλφονσίνα
Με τη μοναξιά σου
Ποιά καινούργια ποιήματα
Πήγες να ψάξεις;
Μια φωνή παλιά
Από άνεμο κι αλάτι
Σου φλερτάρει την ψυχή
Κι αυτή σηκώνεται
Και πας προς τα εκεί
Όπως στα όνειρα
Κοιμισμένη, Αλφονσίνα
Ντυμένη με θάλασσα.

Πέντε μικρές σειρήνες
Θα σε σηκώσουν
Από δρόμους των φυκιών
Και των κοραλιών
Και φωσφορίζοντα
Θαλασσινά αλογάκια θα κάνουν
'Εναν γύρο στο πλευρό σου
Και οι κάτοικοι
Του νερού θα παίζουν
Σύντομα μαζί σου

Πηγαίνεις Αλφονσίνα
Με τη μοναξιά σου
Ποιά καινούρια ποίηματα
Πήγες να ψάξεις;
Μια φωνή παλιά
Από άνεμο κι αλάτι
Σου φλερτάρει την ψυχή
Κι αυτή σηκώνεται
Και πας προς τα εκεί
Όπως στα όνειρα
Κοιμισμένη, Αλφονσίνα
Ντυμένη με θάλασσα.

των Ariel Ramirez και Felix Luna
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Η μετάφραση υπάρχει στο blog της Μαριάννας Τζανάκη