Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

En Esta Tarde gris ...συνέχεια

Δυό ακόμα εκτελέσεις του ίδιου τραγουδιού



                                       Orquesta Anibal Troilo, canta  Roberto Goyeneche 1971


                                                                                                                                                                    
                                      Orquesta Francisco Canaro canta  Francisco Amor 1941

Εδώ εκτός των άλλων, διακρίνουμε και τις διαφορές, ανάμεσα σε εκτελέσεις που έχουν σαν πρωταγωνιστή το τραγουδιστή και  εκτελέσεις για χορό.                                                                                                                  

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

En esta tarde gris - Tango - 1941

Στίχοι / Lyrics:  José María Contursi
Μουσική / Music:  Mariano Mores

Que ganas de llorar
en esta tarde gris,
en su repiquetear
la lluvia habla de ti.
Remordimiento de saber
que, por mi culpa, nunca,
vida, nunca te vere.
Mis ojos al cerrar
te ven igual que ayer,
temblando al implorar
de nuevo mi querer.
Y hoy es tu voz que vuelve a mi,
en esta tarde gris.

"Ven," triste me decias,
"que en esta soledad
no puede más el alma mia...
Ven, y apiadate de mi dolor,
que estoy cansada de llorar,
de sufrir y esperar
y de hablar siempre a solas
con mi corazón.
Ven, que te quiero tanto
que si no vienes hoy
voy a quedar ahogada en llanto...
No, no puede ser que siga asi,
con este amor clavado en mi
como una maldición."

No supe comprender
tu desesperación
y alegre me aleje
en alas de otro amor.
Que solo y triste me encontre
cuando me vi tan lejos
y mi engaño comprobe.
Mis ojos al cerrar
te ven igual que ayer
temblando al implorar
de nuevo mi querer,
y hoy es tu voz que sangra en mi
en esta tarde gris.


Αυτό το θλιμένο απόγευμα

Πόσο θέλω να κλάψω
αυτό το θλιμένο απόγευμα.
Πέφτοντας η βροχή
μιλάει για σένα.
Είναι οι τύψεις
γιατί από δικό μου λάθος, δεν πρόκειται ποτέ,
ζωή μου ... ποτέ να σε ξαναδώ.
Έκλεισα τα μάτια μου
και σε είδα όπως ήσουν χθες!
τρομάζω,
για αυτή μου την αγάπη...
Σήμερα η φωνή σου, έρχεται πάλι στα αυτιά μου
αυτό το θλιμένο απόγευμα.

"Έλα," σε άκουσα να λες με πόνο ...
"σε αυτή τη μοναξιά
ψυχή μου, δεν αντέχω άλλο. "
"Έλα ... και γιάτρεψε τον πόνο μου,
Έχω κουραστεί να κλαίω,
πόνος και αναμονή,
μιλάω ολομόναχη
με την καρδιά μου. "
"Ελα, σε αγαπώ τόσο πολύ
αν δεν έρθεις σήμερα
θα πνιγώ στα δάκρυά μου...
Οχι, δεν μπορεί να συνεχίσω έτσι
μ' αυτή την αγάπη , είναι μαχαιριά
και κατάρα! "

Δεν μπόρεσα να καταλάβω
το μέγεθος της αγάπης σου
κι έφυγα ευτυχισμένος
με τα φτερά ενός άλλου έρωτα ...
Πόσο μόνος και λυπημένος αισθάνθηκα
όταν είδα πόσο μακριά σου ήμουν
και συνειδητοποίησα πως δεν σε ένοιωσα.
Όταν κλείνουν τα μάτια μου
σε βλέπω όπως ήσουν χθες?
τρομάζω στη σκέψη
αυτής της αγάπης...
και σήμερα η φωνή σου αιμορραγεί,
σε αυτό το γκρίζο απόγευμα.

                                          
                                           Μιά flamenco εκδοχή με πολύ ιδιαίτερο χρώμα ...