Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Tango - Ο παραδοσιακός τρόπος εκμάθησης

Πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο και συγκεκριμένα στις δεκαετίες '40 και '50, όταν ένας νέος στο Μπουένος Άιρες αποφάσιζε να μάθει τανγκο, η διαδικασία ήταν η εξής.
(Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε ότι ο νέος εκείνης της εποχής ήταν ηλικίας 13 - 14 ετών λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών μιας και τα παιδιά σε ηλικία 11 ετών αναγκαζόντουσαν να εγκαταλείψουν το σχολείο.)
Πρώτα από όλα πήγαινε στη λεγόμενη practica μόνο για άντρες. Εκεί, στην αρχή παρακολουθούσε έναν έμπειρο χορευτή, ο οποίος του μάθαινε να ακολουθεί, δηλαδή να χορεύει σαν ντάμα. Όταν κατάφερνε να χορεύει καλά σαν ντάμα, τότε θα του δινόταν η ευκαιρία να μάθει να οδηγεί έναν άλλον νεαρό με αντίστοιχη χορευτική εμπειρία με τη δική του.
Ο χρόνος που χρειαζόταν κάποιος για να μάθει τον ρόλο της γυναίκας ήταν πάνω κάτω εννέα μήνες και μετά άρχιζε να μαθαίνει να οδηγεί. Για τρία περίπου χρόνια συνέχιζε να εξασκεί και τους δύο ρόλους με έμφαση στο ρόλο του άνδρα, ώσπου κάποια μέρα ένας απο τους μεγαλύτερους σε ηλικία και πείρα χορευτές, του ανακοίνωνε ότι θα έπρεπε να ετοιμάσει το κοστούμι του για την πρώτη του milonga.
Ο πρώτος χορός σε μια τέτια περίπτωση έπρεπε να κανονισθεί. Καμιά γυναίκα δεν θα χόρευε με έναν νεαρό που δεν τον είχε ξαναδεί να χορεύει. Υπήρχαν πολλοί έμπειροι χορευτές απο τους οποίους θα μπορούσε να επιλέξει άπο το να ρισκάρει να χορέψει με κάποιον άγνωστο.
Έτσι, αν δεν ήταν πάρα μα πάρα πολύ εμφανίσημος, κάποιος φίλος του, μεγαλύτερος σε ηλικία και χορευτική πείρα, θα μπορούσε να ζητήσει απο μια γυναίκα σαν προσωπική χάρη να χορέψει με τον νεαρό.
Εάν τα κατάφερνε καλά στο χορό τότε θα συνέχιζε μόνος του, μιας και οι άλλες γυναίκες θα έβλεπαν πώς χορεύει. Άν όχι θα έπρεπε να επιστρέψει στη practica για εξάσκηση.
Οι άνδρες δεν πήγαιναν στη practica μόνο για να μάθουν χορό. Συνέχιζαν να πηγαίνουν 4-5 φορές την εβδομάδα, δύο ώρες τη μέρα για εξάσκηση. Στη practica χόρευαν πραγματικά, έπαιρναν ρίσκα δοκιμάζοντας καινούργια πράγματα. Στη milonga ήταν διαφορετικά. Πήγαιναν για κοινωνική επαφή. Χόρευαν μόνο με τρόπο σίγουρο και με στόχο να ευχαριστήσουν τη γυναίκα.
Οι γυναίκες μάθαιναν συνηθως απο άνδρες συγγενείς η και μεταξύ τους που σημαίνει ότι κάποιες ήξεραν το ρόλο του άνδρα. Αυτές ήταν όσες είχαν μεγάλο ενδιαφέρον για το τανγκο και οι οποίες ξεχώριζαν για τις χορευτικές τους ικανότητες.

Σήμερα το τανγκο έχει μια γενικά αποδεκτή και αναλυτική διδακτική προσέγγγιση που βασίζεται σε συγκεκριμένους κανόνες και τεχνικές και διαδάσκεται απο πολλούς και όλων των επιπέδων δάσκαλους ανά το κόσμο.
Παρ' όλα  αυτά θεωρώ ότι η practica (προσαρμοσμένη στην εποχή μας) αποτελεί έναν ιδιαίτερο και γοητευτικό τρόπο να διδαχθεί ή και να βελτιώσει κάποιος, τον υπέροχο αυτό χορό χορεύοντας με διαφορετικούς παρτενέρ και να λύσει απορίες γύρω απο αυτόν, με την βοήθεια χορευτών μεγαλύτερης εμπειρίας ή και νεότερων με  αναλυτική ικανότητα και εφευρετικότητα